Het eindejaarsgedreun begint stilaan af te nemen en dan kijken we dus vooruit naar het volgende jaar en de kleppers die hopelijk dan tot ons mogen komen. Een van de eerste titels die met veel tromgeroffel de woonkamer wenst binnen te rollen, is Killzone 3. Gewapend met verbeterde graphics, aangepaste controls, 3D en Move-ondersteuning wil het jouw woonkamer beveiligen tegen de Helghast. In deze tweedelige preview gaan we niet alleen in op wat we al te spelen kregen, maar zullen we ook de verschillende besturingen onder handen nemen, net als de singleplayer co-op, waar we eventjes van mochten proeven. Laat ons beginnen met een uitleg over het spel op zich.
De preview laat ons niet genieten van de levels in de sneeuw, maar schotelt ons complete oorlogsravage voor. Wat er juist vooraf ging aan de hele heisa en wat er nadien gebeurt, kunnen we jammer genoeg niet ontleden, vermits we slechts flarden aangeboden krijgen. Hierdoor is het wel een tikkeltje moeilijk om een analyse te doen van het verhaal. Wat we wel weten, is dat we met Jammer een vrouwelijk personage aangeboden krijgen (het oog wil ook wat) en dat het er niet meteen collegiaal aan toegaat tussen de verschillende personages. Rico, Sev en Narville gaan verbaal in de clinch, testen hun vuisten uit op elkaar en hebben elk hun mening over de aanpak.
Uiteraard is er een aanleiding voor al deze frustraties, want de operatie op Helghan loopt echt niet van een leien dakje. Troepen sneuvelen en de tegenstand lijkt sterker te zijn dan ooit tevoren. Getuige daarvan is het focuspunt van deze preview. Eerdere berichten op het net spraken over een tegenstander van het kaliber van Shadow of the Colossus. We kunnen stellen dat het hier inderdaad over een overweldigend grote robot gaat. De vijanden in Resistance 2 zijn er zelfs niks tegen. Mensen met zelfvertrouwen zouden nu beginnen pochen met hun machinegeweer, maar als je tegenover een combinatie van raketten, een ionenkanon, mortieren, ettelijke automatische machinegeweren en dropships vol troepen komt te staan – en dit alles dan nog eens beschermd wordt door tonnen staal – dan kan je misschien toch maar best manieren bedenken om hem op je makker te laten schieten in plaats van op jou.
Ook al beschik je over grondtroepen, tanks en heb je ook nog een luchtsquadron ter beschikking, het is eigenlijk een ongelijke strijd en we zien meteen hoe deze oorlog steeds meer impact heeft op de emotionele toestand van onze hoofdpersonages. Gelukkig staan de neuzen wel altijd in dezelfde richting eenmaal er gevochten moet worden en zo zien we meteen hoe Killzone 3 verder probeert te gaan dan Killzone 2.
