Er zijn zo van die personages die een onuitwisbare indruk nalaten op de gamewereld. Mario is daar het grootste voorbeeld van, maar ook de blauwe egel die jaar en dag zijn grootste rivaal was, is zo’n icoon. Echte gamers weten natuurlijk al dat we het hier over Sonic hebben. Deze snelheidsduivel viert vandaag zijn twintigste verjaardag en dus vonden we het bij 4Gamers tijd om eens terug te blikken op zijn lange carrière.
Sonic werd begin jaren negentig enkel en alleen bedacht om Nintendo het vuur aan de schenen te leggen. Tot dan was Alex Kidd, een personage dat veel gamers zelfs niet meer kennen, de mascotte van SEGA. De grote bazen waren echter niet tevreden over de jongeman en dus kwam er iemand op de proppen met Sonic, een blauwe egel. Met het ontstaan van Sonic ontstond ook Sonic Team. Dit waren vijftien werknemers van SEGA die aan de eerste game, Sonic The Hedgehog, begonnen te werken. Dit spel werd een immens succes voor SEGA en twintig jaar later is Sonic nog steeds een bekendheid onder gamers.
De eerste jaren was Sonic een enorm succes voor SEGA en hij was dat op de hun eigen consoles. Sonic The Hedgehog verscheen voor het eerst op de Mega Drive. Bekende zaken die we nu nog terug zien in Sonic-games waren toen al aanwezig. Zo kon je al gouden ringen verzamelen, waar je bij honderd ringen een extra leven kreeg, en beschikte Sonic al over zijn kenmerkende vaardigheden. Zo was hij natuurlijk razendsnel en kon hij gebruik maken van de Spin Attack. Tot op de dag van vandaag zijn de snelheid van Sonic en zijn mogelijkheid om als een bol voort te rollen de meest gekende attributen van onze blauwe held. Ook maakten we in de eerste game kennis met de eeuwige aartsvijand van Sonic, Dr Robotnik oftewel Dr. Eggman. Hij zou door de jaren heen heel wat robbertjes uitvechten met Sonic, meestal met een slechte afloop voor de eivormige slechterik. Voorts breken we hier nog even een lans voor de fantastische muziek van die eerste game. Velen onder jullie kunnen ongetwijfeld nog het theme neuriën of kennen het deuntje van de Green Hill Zone vanbuiten.
Sonic The Hedgehog was een immens succes voor SEGA – ze zouden dankzij Sonic voor de eerste keer een groter marktaandeel halen dan Nintendo – en ze lieten er bij de ontwikkelaar dan ook geen gras over groeien om een opvolger te maken. Ongeveer een jaar later zag Sonic 2 het licht. Deze keer was de blauwe egel niet meer alleen op pad. In Sonic 2 zouden we voor de eerste keer kennis maken met Tails the Fox. Aan de gameplay werd weinig veranderd, al kon je deze keer sommige levels wel met twee spelers tegen elkaar spelen. Eén speler kon dan met Sonic spelen, terwijl de andere opgescheept – ja opgescheept, want Sonic is nu eenmaal veel cooler – zat met Tails. Ook dit spel was een groot succes en een heleboel Sonic-games zouden nog de revue passeren op de Mega Drive.
Naast Sonic 1 en 2 verschenen voor de Mega Drive ook nog Sonic CD (voor de Mega CD), Sonic & Knuckles, Sonic 3 en Sonic Spinball. Buiten Spinball, wat een soort flipperkastspel was met Sonic als bal, veranderde er eigenlijk nooit echt veel aan de gameplay. Af en toe kon je met nieuwe personages aan de slag, zoals Knuckles en Tails, maar over het algemeen bleven de games vrij gelijkaardig. Alhoewel de games altijd goede kritieken kregen en er over de verkoop niet echt te klagen viel, kreeg SEGA steeds meer te horen dat ze eens met iets vernieuwend op de proppen mochten komen.
In 1995 kwam SEGA op de proppen met Sonic Labyrinth voor de Game Gear. Die had tot nu toe enkel nog maar ports gekregen van Sonic-games, dus dit was de eerste originele titel voor de handheld. Het spel was anders dan de andere games in de reeks. Het werd echter ook een verschrikkelijke flop. De meeste klachten kwamen er over de traagheid van Sonic. Te begrijpen natuurlijk, want wie wil er nu spelen met een trage Sonic.
Een jaar later kregen we met Sonic 3D de allereerste Sonic op de Saturn. In de game kregen we Sonic vanuit een isometrisch standpunt te zien en in 3D. Voor die tijd zag het spel er op de Saturn echt ongelooflijk uit. Toch kreeg het spel niet overal goede kritieken. Het spel speelde niet altijd even vlot en de meeste mensen hadden toch nog altijd een voorkeur voor de 2D-versie van Sonic. Nog een tijdje later kregen we op de Saturn de eerste racegame van Sonic, Sonic-R (met uitzondering van de race games op de Game gear).
Op het einde van 1998 maakte Sonic de overstap naar de Dreamcast. Sonic Adventure was een launchtitel voor de Dreamcast en was een groot succes. Het kreeg goede kritieken en het is tot op de dag van vandaag de best verkochte game voor de Dreamcast. Die console had echter zwaar te lijden onder de concurrentie en er zouden nog maar weinig Sonic-games verschijnen op Dreamcast. Sonic Adventure zou nog een sequel krijgen en ook Sonic Shuffle, een game die verdacht veel weg had van Mario Party zag het daglicht. Tegen die tijd was de glorieperiode van de consoles van SEGA echter voorbij en zou Sonic een stap maken die niemand had kunnen voorspellen.
