In 2007 verscheen The Orange Box, een speciale editie van Half-Life 2 met alle tot dan toe verschenen extra episodes (1 & 2), de multiplayergame Team Fortress 2 en Portal. Deze laatste game was eigenlijk niets meer dan een aaneenschakeling van omgevingspuzzels, maar het concept van de portals (een soort wormgaten) zorgde voor een unieke twist en in geen tijd werd deze titel terecht bestempeld als een van de beste puzzelgames die ooit het gameslandschap hebben gesierd. Bijna vier jaar later laat Valve eindelijk het vervolg op ons los en we kunnen jullie nu al vertellen dat Portal 2 zijn voorganger op alle fronten overtreft.
Begin 2010 gaf Valve een op het eerste zicht normale patch voor Portal vrij. Bij nader inzien bleek de patch echter niet alleen een gebruikelijke update om kleine, interne probleempjes aan te pakken, maar de game werd meteen ook van een nieuw einde voorzien. Wat hier juist gebeurt, mag je zelf ontdekken (of weet je al), maar het vormt wel de perfecte brug naar de gebeurtenissen in Portal 2.
GLaDOS is not amused
Portal 2 begint wanneer je wakker wordt in een kleine hotelkamer. Al snel verlies je weer het bewustzijn, maar wanneer je voor de tweede keer wakker wordt, ziet de hotelkamer er plots een paar honderd jaar ouder uit. Veel tijd heb je niet om hierover na te denken, want dan komt Wheatley op de proppen, een personality sphere die je spontaan zijn hulp aanbiedt om uit de hotelkamer te ontsnappen. Wat volgt is een tutorial die grotendeels dient om nieuwkomers de basis van het rondbewegen en het wormgatconcept aan te leren of gewoon om het geheugen van ervaren Portal spelers terug op te frissen.Wat de oorzaak is van deze tijdssprong, laten we in het midden zodat jullie het zelf kunnen ontdekken in Portal 2.
In het tutorialgedeelte leer je vooral Wheatley beter kennen en je voelt direct aan dat dit personage (kan een robot een personage zijn?) een van de meest memorabele figuren in het Half-Life universum zal worden. Vertolkt door Stephen Merchant (jullie waarschijnlijk bekend als de kompaan van Ricky Gervais en ook wel medebedenker van The Office en Extras) braakt Wheatley continu zinnen en blijkt hij, ondanks zijn moed om je te helpen, vol zelftwijfel te zitten en is hij zo zenuwachtig als de pest. In het begin is hij zelfs zo zenuwachtig dat je je aan hem zou beginnen storen. Desondanks blijft hij steeds ontzettend grappig in elke bewering die hij doet en na een tijdje begin je steeds meer sympathie te voelen voor deze mechanische sidekick.
Net op het moment dat de uitgang in zicht komt, wordt door een samenloop van omstandigheden GLaDOS (de centrale AI van heel de Aperture Facility) opnieuw opgestart en zij blijkt niet echt opgezet met wat er gebeurd is in haar laatste avontuur. Ze begint prompt de faciliteit weer op te bouwen en voor je het weet, bevind je je weer in een testkamer waar je intelligentie door GLaDOS op de proef zal worden gesteld. Haar op wraak beluste gemoed wordt telkens treffend weergegeven in haar steeds onwaarschijnlijk sarcastische woorden. Sarcasme (een van de meest complexe vormen van menselijk taalgebruik) uitgesproken door het artificiële wezen dat je praktisch vernietigd hebt, is ronduit akelig, maar toch is bijna elke zin die GLaDOS zegt grappig. Dit niveau in stemmenwerk is overal en voor iedere vertolking in de game even hoog, vooral dankzij de hilarisch geschreven dialogen. Dit alleen al is een van de hoogtepunten in Portal 2.
Eerst denken, dan doen
Het basisconcept van de wormgaten is in Portal 2 ongewijzigd gebleven. Met behulp van je portal gun kun je zowel een blauwe portal als een gele portal afschieten. Door ze alletwee op verschillende locaties richten, creëer je een soort wormgat die de twee gekozen locaties verbindt en kun je er bijgevolg ook vrij doorheen gaan. Hoewel het puzzelen in Portal 2 zich niet alleen beperkt tot de testkamers, is het telkens weer de bedoeling om uit te vissen op welke manier je de uitgang van de huidige omgeving kunt bereiken. Net als in Portal heb je in deze game weer de beschikking over weighted cubes die als hoofddoel hebben bepaalde schakelaars ingedrukt te houden.
In Portal 2 heb je daarnaast echter een groot aantal nieuwe en originele hulpmiddelen (een voor een uitvindingen van Aperture) die de tests uitdagender en gevarieerder maken. Deze nieuwe speeltjes hebben de makers ook de mogelijkheid gegeven om complexere kamers en omgevingen uit te denken. Zo heb je de Redirection Cubes waarmee je laserstralen in een andere richting kunt kaatsen, de Hard Light Bridges, een soort lichtbruggen waar je op kunt lopen en de Pneumatic Diversity Vents, transportbuizen die door middel van luchtdruk allerlei onderdelen doorheen de faciliteit pompen. Daarnaast zijn er nog een paar spectaculaire materialen die je kunt gebruiken, maar we zullen ze niet allemaal verklappen. Feit is dat ze een voor een hun eigen karakteristieken hebben en soms kan het even duren voor je door hebt op welke manier je ze kunt gebruiken om je doel te bereiken. Het leukste aan de hulpmiddelen is dat je ze meestal met de portals moet combineren om het gewenste resultaat te bereiken, en dat is niet altijd om simpelweg een doorgang te creëren. Meer dan eens moet je een beroep doen op een van de hulpmiddelen om bijvoorbeeld turrets van op een veilige afstand onschadelijk te maken.
Al deze nieuwe speeltjes, gecombineerd met de soms complexe omgevingen, zorgen voor een breed spectrum aan mogelijkheden om de uitgang van de huidige ruimte te bereiken. Uiteraard wordt het je in Portal 2 niet al te gemakkelijk gemaakt, waardoor je soms pas na veel proberen tot een gepaste oplossing komt. Soms zul je ook lange tijd zwoegen om dan tot de vaststelling te komen dat de uitdaging eigenlijk eenvoudiger was dan je had gedacht. In dat opzicht biedt Portal 2 een intens gevoel van bevrediging wanneer je op een intelligente manier de uitgang hebt bereikt.
