Ontwikkelaar From Software is op tien jaar tijd uitgegroeid van een klein kneusje tot een heuse speler op wereldniveau. Dat alles is te danken aan de bekende ‘Souls’-games. Aartsmoeilijke spellen waarbij spelers vooral zichzelf tegenkomen wanneer ze voor de honderdste keer door een eindbaas in stukken worden gehakt. De laatste game uit de franchise dateert alweer uit 2016 en het recentere Sekiro liet gamers toch nog wat op hun honger zitten. Maar de sadomasochisten onder jullie kunnen weer dansen en juichen, want Elden Ring is in alle aspecten de spirituele opvolger van de Souls-franchise.
Elden Ring is dus een ‘third person action-based RPG’ waarbij de focus vooral ligt op vechtpartijen, je level verhogen en de wereld verkennen. Het is een moeilijk spel dat je hand niet zal vasthouden. Sterker nog, het is het soort spel dat je hand zou afhakken wanneer je het aanbiedt. Je start het spel door te kiezen uit een reeks verschillende classes. De Warrior is erg behendig, de Hero is bijzonder sterk en de Prophet heeft een sterk geloof waarmee hij magische aanvallen kan verrichten. In totaal zijn er tien classes waaronder de Wretch, een personage met enkel een lendendoekje waarbij alle statistieken zijn herleid naar 10. Uiteindelijk maakt het niet zoveel uit wat je kiest want je kunt personages kneden zoals je wil, afhankelijk van de puntenverdeling bij ieder volgend level.
Het spel brengt je naar The Lands Between, een duister gebied boordevol sinistere vijanden, donkere grotten, verlaten ruïnes en flink wat geschiedenis. Wat deze geschiedenis precies inhoudt, blijft naar vaste gewoonte erg vaag. Je weet dat je een Tarnished bent, de machtige Elden Ring vernietigd is en dat je de onderdelen moet vinden om de Elden Lord te worden. Wat dit allemaal precies inhoudt leer je gaandeweg door met tal van bizarre wezens te spreken. Let daarnaast ook goed op je omgeving. Er zijn gedenkstenen met teksten op die alles duidelijker maken. Zelfs de omgeving en de lijken die je ziet liggen, dragen allemaal bij aan het verhaal.
Elden Ring werd aangekondigd als een open wereld en je kan ook vrij rondlopen, maar de te verkennen wereld is niet bijster groot. Gelukkig valt er wel heel wat te beleven.? Je kunt geen tien stappen zetten zonder dat je iets nieuws ontdekt. Vijanden verstoppen zich achter bomen, objecten glinsteren in de duisternis smekend om ontdekt te worden en gigantische monsters staan overal klaar om je tot moes te stampen. Daar komt nog eens bij dat elke aanspreekbaar personage een eigen persoonlijkheid, achtergrond en missie heeft. Sterft één van deze personages of maak je iemand boos door er op te slaan, dan zul je nooit te weten komen wat zijn of haar doel was. Een heus contrast met andere populaire open werelden, waarbij je tot in het oneindige repetitieve klusjes krijgt om uit te voeren.
De wereld kent daarbij een grote variëteit aan landschappen met unieke wezens en architectuur. Denk maar aan donkere stranden waar reusachtige krabben en octopussen het op je hebben gemunt. Of moerassen vol zombies die ruïnes bewaken vol valstrikken. Aan het einde van elk gebied staat een Demigod op je te wachten. Pas wanneer je deze verslaat, kun je je reis verderzetten. Het is perfect mogelijk om meteen naar de Demigod te rennen, al zul je dan snel herleid worden tot een rode vlek op de muur. Beter kun je ruim de tijd nemen om elk gebied te verkennen, want er zijn telkens tientallen kerkers om te verkennen, met mini-bazen. Door op verkenning te gaan, zul je ook sneller in level stijgen en unieke wapens bemachtigen.
Dit spel bevat alles wat je mag verwachten van From Software. Doorheen de map zijn energiebronnen waar je onder andere kunt rusten of levelen. Telkens je dit doet, zullen alle verslagen vijanden weer opstaan uit de dood. En wat als je zelf sterft? Dan blijven je zuurverdiende ‘runes’ achter op de plek waar je sterft. Je hebt dan eenmalig de kans om deze op te gaan rapen. Ga je onderweg naar je runes nog een keer dood? Dan ben je ze voor altijd kwijt.
Een bekend concept dus, maar is Elden Ring nog even moeilijk als zijn voorgangers? Wel, eigenlijk niet. Doordat de wereld is opengetrokken, kun je voorbij de moeilijkste bazen sluipen om iets anders te gaan doen. Enkel dus de Demigod is een verplichte vijand. Elk gebied kent eenvoudige en moeilijke kerkers. Wanneer je deze op de juiste volgorde bezoekt, stijgt je level gestaag met de sterkte van de monsters. Dat wil niet zeggen dat dit een eenvoudig spel is. Je moet nog steeds de aanvallen en de timing van je tegenstanders kennen. Je zult vaak sterven, maar als je het slim aanpakt dan is Elden Ring geen onoverkomelijk spel meer. Niet dat je compleet frustratieloos rondloopt. Kerkers zitten vol valstrikken en voor je het weet stap je per ongeluk door een portaal dat je midden in een nest trollen plaatst. Ga je dood, dan spawn je daar gewoon opnieuw.
Er zijn gelukkig veel kleine gemakken toegevoegd aan Elden Ring. Zo kun je ten alle tijden naar eerder bezochte kampvuren reizen. Om bezoekjes aan de dure winkels te vermijden, kun je zelf ook medicijnen of brandbommen maken. Hiervoor moet je kruiden plukken en wilde dieren opjagen. Daarnaast krijg je al snel de controle over een mystiek paard genaamt Torrent, waarmee je grote afstanden in mum van tijd kunt afleggen. Torrent kan ook een dubbele sprong maken om verborgen gebieden te bereiken. Daarnaast kun je ook Ashes of War verzamelen, geesten van monsters en mensen. Tijdens elk gevecht kun je één van deze geesten oproepen. Door goed in te schatten of je bijvoorbeeld een magiër of een roedel wolven nodig hebt, kun je het strijdtoneel naar je hand zetten.
De gameplay voelt in ieder geval soepeler dan ooit. Elden Ring heeft het beste uit elk vorige spel tot zich genomen en het resultaat mag er dan ook zijn. In mum van tijd wissel je tussen zwaard, speer, drankjes, schilden en magische spreuken. Je doet het zonder erbij na te denken en dat is broodnodig, want je moet vliegensvlug keuzes maken. Springende aanvallen zijn nu onderverdeeld in snelle en sterke versies en dit is uiteraard ook mogelijk wanneer je op je paard rijdt. Je voelt je erg machtig wanneer je als een ruiter iedereen te lijf gaat. Lang duurt dit gevoel meestal niet, want na een welgemikte slag op je paard val je hulpeloos op de grond.
Ontwikkelaar From Software staat niet bekend om de meest prachtige grafische spellen te leveren. De graphics zijn degelijk voor een spel anno 2022, maar niet overweldigend. Wel overweldigend is de hoeveelheid detail en sfeer er in elke vierkante meter van de wereld is gestopt. Elk plekje lijkt een verhaal te vertellen en kan gevoelens van hoop of teloorgang opwekken. Daar komt dan nog eens de dag- en nachtcyclus bij, wat we nooit eerder zagen in een dergelijk spel. De weerseffecten en de schaduwen dragen bij aan de sfeer, alsook de extra gevaarlijke vijanden die ‘s nachts opduiken. Tel daar de prachtige soundtrack van Yuka Kitamura nog eens bovenop en je krijgt een spel dat niet meer weg te slaan is. De timing van de muziek is bovendein subliem. Tijdens gevechten lijkt het alsof het hele orkest je staat aan te moedigen en in kerkers kijkt elke muzikant mee of je wel alle valstrikken ontloopt.
Door al het bovenstaande lof denk je misschien dat Elden Ring een foutloos spel is. Dit is niet het geval. Er zijn kleine glitches aanwezig. Zo zal je zwaard soms door een muur uitsteken en grote monsters durven ook wel eens vreemde bokkensprongen maken wanneer je ze naar gebieden lokt waar ze eigenlijk niet horen te zijn. Uiteindelijk zijn deze zaken maar in kleine getale aanwezig en breken ze de immersie vrijwel nooit.
