De 4Gamers Top 5 games om naar uit te kijken in 2026 - Ascillian

Het nieuwe gamejaar is van start gegaan en dat betekent maar één ding: vooruitblikken. In deze reeks laten we de 4Gamers-redactie aan het woord met hun persoonlijke Top 5 van games waar ze in 2026 het meest naar uitkijken. Deze keer is het de beurt aan Ascillian.

5. Resident Evil Requiem

Capcom zit al enkele jaren (na RE:6 toch) in een zeldzaam comfortabele positie: bijna alles wat ze aanraken binnen het Resident Evil-franchise voelt doordacht, gepolijst en zelfzeker. En kan op zowel enthousiasme en sympathie rekenen. Requiem lijkt daarop geen uitzondering maar juist daarom staat het wat lager op mijn lijst. De trailers en vroege info wijzen op een meer klassieke, psychologische insteek; minder bombastisch dan RE4 Remake en minder actiegericht dan Village; beetje terug naar klassieke horror. Dat kan een interessante koerscorrectie zijn, maar roept tegelijk de vraag op hoeveel ruimte er nog is om écht te verrassen binnen deze formule.

Leon als speelbaar personage naast Grace was een leuke verrassing op de Game Awards wat bij vele Resident Evil-fans (zo ook deze) goed werd ontvangen en geeft waarschijnlijk ook antwoord op de vraag: actie of horror? Antwoord zal zijn: beide, Grace voor horror en Leon voor actie. Twee verschillende genres in één game met zovele voorgangers combineren en zowel klassiek als vernieuwend zijn is geen simpele opgave, maar de meest recente games bevestigen dat Capcom van Resident Evil zelf als franchise geen zombie gemaakt heeft. Wordt verwacht voor februari 2026.

4. Ember and Blade

Ember and Blade staat hier puur op potentieel want momenteel is er enkel nog maar een korte demo uitgebracht. Nu, wat voorlopig getoond werd, nl leuke stijl, vloeiende (doch ietwat chaotische) combat , intrigerende wereldopbouw... ademt ambitie die groter is dan het team erachter. De focus op hoofdzakelijk melee combat, roguelike (yep, trendy) characterbuilding na iedere run en personages in een wereld die rond de gameplay is opgebouwd doet sterk denken aan Hades, maar dan eerder Bijbels geïnspireerd. Al is de tijdsdruk en synergie tussen je krachten hier veel drukkender want als die niet optimaal zijn ben je er gewoon geweest. Dit lijkt een spel dat begrijpt dat roguelike geen checklist is, maar een ritme en een spanningsboog. Al was die Arcanus toch bijna oneerlijk moeilijk, maar was de laatste baas van de demo dus ergens logisch.

Tegelijk is dit ook waarom het risico hoog blijft. De sprong van “beloftevolle teasers" naar een coherent, afgewerkt geheel is precies waar veel vergelijkbare projecten struikelen (denk aan bvb Shadow Labyrinth). De vraag is niet of Ember and Blade leuke momenten zal hebben, maar of het die momenten kan dragen over een volledige speelduur zonder zichzelf te overschatten. Als dat lukt, zit hier een sleeper hit; als dat niet lukt, blijft het een interessante voetnoot. Wordt verwacht voor derde kwartaal 2026.

3. Crimson Desert

Crimson Desert is misschien wel de meest schizofrene titel op deze lijst: wat begon als een MMO-achtig project gekloond van Black Desert, lijkt ondertussen geëvolueerd naar een echte open-world action RPG met een bijna maniakale focus op de technische aspecten: hyperrealistische combat (grapples, parries, dodges), epische veldslagen, cutscenes van filmkwaliteit, massa's verticale ontdekkingsmogelijkheden,...Mijn persoonlijke ervaring dateert al van de demo op Gamescom 2024 maar zowel intro, interface, worldbuilding en boss battles waren allemaal veelbelovend.

Bij al dit lekkers is dan de enige scepsis niet gebrek aan ambitie, maar potentieel gebrek aan focus: alles wat getoond wordt, ziet er indrukwekkend uit; de vraag blijft of het ook samenhangend zal aanvoelen. Pearl Abyss heeft de technische spierballen, maar minder bewezen narratieve discipline en laat dat nu juist de grootste uitdaging zijn om een RPG te maken uit een MMO. Als Crimson Desert erin slaagt zijn systemen te laten samenwerken in plaats van concurreren, kan dit iets uitzonderlijks worden. Wordt verwacht voor 19 maart 2026

2. Saros

Na Returnal staat Housemarque op een kruispunt. Saros lijkt geen simpele herhaling, maar ook geen radicale breuk: opnieuw snelle, meedogenloze bullethell combat (met na één spel al zeer kenmerkende visuals) en opnieuw een mysterieus narratief kader, maar ditmaal met meer nadruk op identiteit, personage en wereldcontinuïteit. Ergens logisch want hoe intrigerend Selene's innerlijke reis naar zelfredemptie was, weergegeven als astronaut die zich een weg vecht in een buitenaardse, permanent evoluerende wereld: wanneer je het spel volledig uit had was er niet veel ruimte meer voor herspeelbaarheid of ruimte voor een sequel.

Wat vertrouwen geeft, is Housemarque’s obsessie met spelgevoel. Niemand in deze niche van soulslikes combineert responsiviteit, audiovisuele feedback en intensiteit zo consistent in hun gameplay. Wat onzeker blijft, is of Saros narratief voldoende houvast zal bieden zonder de abstractie te verliezen die Returnal net zo sterk maakte, want in hun eerste spel was de volledige wereld opgebouwd rond één personage. Als ze die balans vinden, kan Saros hun meest volwassen spel worden, maar de trailer op de Game Awards zag er alvast heel bemoedigend uit. Wordt verwacht voor april 2026.

1. Assassin's Creed Black Flag Resynced

De allereerste Assassin's Creed, wier titel later de naam voor het gehele franchise werd, dateert al van 2007. Velen kwamen erna met verschillende hoofdpersonages, in verschillende tijdperken en...met verschillende mate van succes. Iedereen die de games speelt is het in meerdere of mindere mate ermee eens welke beter zijn dan andere; al is een definitieve ranking teveel afhankelijk van voorkeur, Assassin's Creed 2 staat meestal ergens bovenaan, terwijl Assassin's Creed Rogue vaker als één van de mindere aanzien wordt. Black Flag echter wordt ook door het merendeel van de spelers in hun top 3/top 5 gezet met schitterende ship combat, een intrigerende protagonist in Kenway en een soundtrack met catchy zeemansliederen die al dan niet anno 2025 nog steeds af en toe onder de douche gezongen worden. Spelers vragen al lang voor een remaster en het lijkt erop dat deze er eindelijk van gaat komen.

Misschien controversieel of zelfs naïef om deze als mijn top 1 qua verwachtingen te zetten, maar daar zijn twee hoofdredenen voor:

- Ten eerste hoelang ik er al met de rest van de Black Flag-fans op zit te wachten. Een remaster wordt echt wel tijd (2013 is bijna een eeuw in internetjaren): met de huidige tech kunnen de Caraïben nog meer tot hun recht komen en ship combat nog net iets responsiever maken.

- Ten tweede de onwaarschijnlijkheid dat Ubisoft zelfs een (ogenschijnlijk) simpel project als een remaster tot een goed einde zou brengen. De voorbije jaren regen ze mislukking na mislukking aan elkaar als rottende oesters inplaats van parels aan een ketting (om de de metaforen in de setting te houden). AC: Shadows is de schaduw dat de franchise ooit was, Skull & Bones is dood en begraven, Star Wars Outlaws zou inderdaad verboden moeten zijn,...

Critici over de meest recente AC noemden de keuze van Yasuke (ja...en Naoe) als protagonist uit een keuze van letterlijk duizenden effectief historisch correcte Japanse samoerai "virtue-signalling van het hoogste kaliber" en de voornaamste reden van het falen, maar voor wie het effectief gespeeld heeft en politiek denken even aan de kant zet was de repetitiviteit, gebrek aan originaliteit, vele bugs, kunstmatige moeilijkheidsgraad en "overpromise, underdeliver"-marketing een stuk bepalender.

Nu, misschien hebben ze uit hun fouten geleerd na de pandoering die ze bij de Game Awards 2025 hebben gekregen: één nominatie (ironisch genoeg) voor AC Shadows voor "Innovation in Accessibility" en verder niets, terwijl een ex-werknemer (Guillaume Broche) zijn eigen studio opricht (Sandfall Interactive), één spel ontwikkelt met 34 man en een hond (Clair Obscur: Expedition 33) en vervolgens uit 12 nominaties er 9 wint waaronder GOTY terwijl je als Ubisoft zijnde hebt lopen verkondigen dat "er gewoon geen publiek meer is voor RPG's" zou ik mezelf toch eens grondig gaan heruitvinden (voor zover Tencent dat toelaat natuurlijk).

Tegen alle verwachtingen in ben ik dus hoopvol gezien het énige dat ze moeten doen is niets fundamenteel veranderen en esthetiek moderniseren. Niet Adéwalé als protagonist (hij heeft zijn eigen bad-ass moment in Freedom Cry) die met biseksualiteit worstelt, niet Zwartbaard in drag of geen Anne Bonny die alles bij elkaar girl-bosst...gewoon Black Flag zoals het is, maar met wat technische modernisering. Dat zou toch hopelijk moeten lukken.