Ik ben recent groter en – onvermijdelijk – duurder gaan wonen. In ruil daarvoor bedong ondergetekende bij zijn levensgezel één niet-onderhandelbare voorwaarde: carte blanche voor een eigen gameroom. Geen mancave vol neonlicht en koelkasten vol energiedrankjes, maar een functionele ruimte om een verloren gewaande gamehobby nieuw leven in te blazen. En zo stond er plots een bescheiden racesim-set-up, klaar voor lange avonden virtueel asfalt. Naast ontelbare rondjes in de vertrouwde simtitels die al langer furore maken in het genre, was er vooral één game waar ik naar uitkeek: Project Motor Racing. Niet alleen vanwege de expertise van de ontwikkelaars, maar ook door de beloftes. Maar zoals zo vaak blijkt de afstand tussen belofte en uitvoering groter dan een rempunt op koude slicks.

Ontwikkeld door Straight4 Studios, ontstaan uit de resten van het geannuleerde Project Cars 4, positioneert Project Motor Racing zich nadrukkelijk bij het serieuzere werk binnen het racegenre. De ontwikkelaars, met veteraan Ian Bell op kop, hebben de afgelopen maanden hoge verwachtingen gewekt met beloftes over realistische physics, een gevarieerd racewagenaanbod en een sterke focus op authenticiteit. Na uitgebreide tests op Xbox Series X, zowel met stuur als met controller, moeten we echter concluderen dat de game in zijn huidige staat  nog te veel structurele problemen heeft om volledig aan die gemaakte beloftes te voldoen. Project Motor Racing bevat zeker potentieel, maar voelt bij (en inmiddels ook een maand na) release onaf en inconsistent. Om maar te zeggen: iets banaal als een raceradar is nog maar net toegevoegd via de zoveelste patch.

Pokémon Legends: Z-A krijgt met Mega Dimension zijn eerste DLC. Maar kan deze DLC ook de gebreken van de base game verbeteren?

Na het afronden van de main game kan je naar het dak van Hotel Z gaan om daar het nieuwe personage Ansha en haar Pokémon Hoopa te ontmoeten. Lumiose City zit weer met problemen en jij wordt terug op pad gestuurd om spatial distortions te onderzoeken. Je tocht leidt je naar Hyperspace Lumiose, waar er ongelooflijk hoge concentraties aan mega energy zijn. Met de hulp van zowel oude vrienden als de nieuwe toevoegingen is het aan jou om deze hyperspaces te onderzoeken en ze te weerhouden om Lumiose op te zwelgen door hun groei. 

De komst van een volwaardige Farming Simulator naar een Nintendo-console klinkt op papier als een kleine doorbraak. Waar eerdere Switch- en 3DS-versies vooral aanvoelden als sterk vereenvoudigde zijtakken, positioneert de Signature Edition zich nadrukkelijk als een echte afgeleide van het recente Farming Simulator 25. Inhoudelijk lijkt dat te kloppen, maar zodra de tractoren effectief beginnen te rollen, wordt pijnlijk duidelijk dat deze Switch 2 editie vooral laat zien waar de grenzen van de technische uitvoering liggen.

Farming Simulator heeft al jaren een vaste plaats binnen het simulatie genre. Niet omdat de reeks elk jaar grote sprongen maakt, maar omdat Giants Software erin slaagt om een steeds breder en dieper landbouwsysteem neer te zetten waarin spelers hun eigen tempo bepalen. Dat geldt ook hier. De Signature Edition is inhoudelijk grotendeels gebaseerd op FS25 en biedt toegang tot meer dan 400 voertuigen en machines van ruim 150 officiële fabrikanten. Bekende namen als John Deere, Fendt, Claas en Case IH zijn opnieuw prominent aanwezig, aangevuld met een inbegrepen Mercedes-Benz Truck Pack, waardoor ook Unimogs en vrachtwagens meteen beschikbaar zijn. Dat laatste voelt als een mooie extra, al blijft het jammer dat andere uitbreidingen uit FS25, zoals Highlands Fishing, ontbreken.